Sponsorzy i donatorzy

W 2010 roku Muzeum Warmii i Mazur realizuje z udziałem środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Województwa Warmińsko – Mazurskiego następujące zadania:
1. Zakup wyposażenia do Pracowni Konserwacji Zbiorów Archeologicznych.
2. Olsztyn, zespół zamkowy: remont kapitalny więźby dachowej i pokrycia dachu skrzydła północnego.
3. Konserwacja ołtarza głównego w kaplicy zamkowej.


Muzeum realizuje również zadanie ze środków Narodowego Centrum Kultury i Województwa Warmińsko – Mazurskiego, pt. „Grunwald i europejskie muzea pobitewne – konferencja międzynarodowa”.

 

Dyplom Mecenasa Muzeum Warmii i Mazur 2009 r. otrzymali:

List od Wojewody Warmińsko-Mazurskiego

Pan Piotr Grzymowicz - Prezydent Miasta Olsztyn
Pani Otolia Siemieniec -
Burmistrz Miasta Mrągowa
Pan Tadeusz Zbigniew Sobierajski -
Burmistrz Morąga
Pan Jarosław Matłach -
Starosta Szczycieński
Państwo Magdalena i Robert Szapiel -
Centrum Reklamowe „Szapiel”
        w Mrągowie
Pan Jarosław Kosin
       -
Dyrektor Pomorska Spółka Gazownictwa Sp. z o.o. Oddział Zakład Gazowniczy
         w Olsztynie

Pan Jerzy Chodor -
Dyrektor PGNiG SA  Pomorski Oddział Obrotu Gazem
         Gazownia Olsztyńska

Pani Halina Ornatowska -
Dyrektor PKO BP S.A. Regionalny Oddział
         Detaliczny w Olsztynie

Państwo Bogusława i Dariusz hodkowscy
        -
Przedsiębiorstwo Handlowo-Usługowe „Bo-Dar” w Szczytnie
Pan Janusz Jankowski -
Prezes Zarządu Przedsiębiorstwa Specjalistycznego
         „Tonal” w Katowicach
Pan Piotr Gryszczuk
        -
Prezes Przedsiębiorstwa Budownictwa Przemysłowego Przemysłówka Holding
          Sp. z o.o. w Olsztynie

Pan Marek Lipski -
Prezes Warmińsko-Mazurskiego Przedsiębiorstwa Drogowego
Pan Adam Krzyśków
        -
Prezes Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej
          w Olsztynie

Pan Wiesław Kobus -
Zakład Handlowo-Usługowy w Szczytnie
Pani Grażyna Dzisko – Wadas
Pani Elżbieta Lorek
Pan Tadeusz Prusiński
Pani Władysława Stachowska – Dembecka
Pan Krzysztof Kępiński -
Prezes Towarzystwa Miłośników Ziemi Suskiej
 
 


W 2009 roku Muzeum Warmii i Mazur zrealizowało
ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego projekt:

„Zakup wyposażenia pracowni konserwatorskiej w Muzeum Warmii i Mazur”

Pracownia Konserwatorska Muzeum Warmii i Mazur prowadzi konserwację obiektów ze zbiorów muzeum jak również sprawuje opiekę nad eksponatami prezentowanymi na wystawach oraz przechowywanymi w magazynach. Różnorodność obiektów oraz wielość zagadnień, z którymi spotykają się konserwatorzy podczas prac wymaga korzystania ze specjalistycznego sprzętu. W 2009 roku zakupiono:

·       stół niskociśnieniowy wraz z modułem, umożliwiającym prace interwencyjne bez konieczności zdejmowania obrazów z krosien oraz zestaw końcówek do kautera.

·       mikropiaskarkę ułatwiającą dokładne i precyzyjne czyszczenie powierzchni metalowych.

·       kilka rodzajów lamp, które ułatwią dokładną analizę stanu zachowania obiektów oraz dzięki lupie powiększającej ułatwia precyzyjne prace.

·       destylator elektryczny do przygotowywania demineralizowanej wody, która jest niezbędna przy konserwacji metali.

·       elektroniczna wagę laboratoryjną do precyzyjnego ustalania składu przygotowywanych roztworów chemicznych.

·       sprzęt do prac konserwatorskich i rekonstrukcyjnych przy obiektach drewnianych, m.in. obrabiarkę wielofunkcyjną do drewna, miniszlifierkę oraz zestaw dłut snycerskich.

·       nawilżacze powietrza, które umożliwią kontrolę warunków klimatycznych w pomieszczeniach pracowni konserwatorskiej.

·       cyfrowy aparat fotograficzny ze statywem oraz zestaw komputerowy – urządzenia niezbędne do dokumentowania stanu zachowania obiektów oraz etapów prowadzonych prac konserwatorskich.

 

Dzięki nowemu sprzętowi Pracownia Konserwatorska Muzeum Warmii i Mazur jest w stanie prowadzić specjalistyczne prace przy obiektach wymagających złożonych zabiegów konserwatorskich.
 


W 2009 roku Muzeum Warmii i Mazur zrealizowało I etap projektu

„Polacy z Kresów Wschodnich na Warmii i Mazurach.
Przenikanie się dziedzictwa kulturowego jako podstawa zrozumienia współczesności regionu”.

Projekt realizowany ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
 

 

Repatriacja to bolesny rozdział w naszej powojennej historii - migracji ludności polskiej z Ziem Utraconych Kresów Wschodnich Drugiej Rzeczpospolitej na tereny Polski w jej nowych granicach. Kresowianie stali się, wbrew własnej woli, przedmiotem w procesie „przesuwania” polskich granic, w konsekwencji czego pozbawiono ich ojczyzny. Tysiące ludzi przyjechało po II wojnie światowej z terenów obecnej Litwy, Białorusi i Ukrainy na Warmię i Mazury i tu odnalazło swój nowy dom, dlatego, by utrwalić relacje przesiedleńców z terenów Wschodnich Muzeum Warmii i Mazur w Olsztynie postanowiło utworzyć Archiwum Historii Mówionej. Naszym priorytetem było ocalić od zapomnienia losy naszych rodaków mających korzenie kresowe, chcieliśmy żeby wiedzieli, że ich wspomnienia są ważne nie tylko dla nich, ale i dla całej historii naszej ojczyzny. Idea Archiwum Historii Mówionej, jak i Pracowni Ikonografii i Digitalizacji Zbiorów Historycznych, narodziła się w zeszłym roku, gdy Mirosława Aleksandrowicz, przewodnicząca Federacji Rodzin Katyńskich w Olsztynie przyniosła do naszej placówki przedwojenne albumy swojej rodziny. Nie chciała ich jednak podarować do zbiorów Muzeum, gdyż jak nam powiedziała, stanowią one spuściznę duchową dla jej rodziny, chętnie się jednak zgodziła na skopiowanie zdjęć. Wówczas zrozumieliśmy, że potrzebujemy pracowni digitalizacyjnej z odpowiednim sprzętem, która umożliwiłaby kopiowanie i archiwizowanie przynoszonych do nas pamiątek historycznych. Napisaliśmy wówczas projekt: Polacy z Kresów Wschodnich na Warmii i Mazurach. Przenikanie się dziedzictwa kulturowego jako podstawa zrozumienia współczesności regionu, który zakładał stworzenie takiej jednostki. Z pieniędzy, które dostaliśmy na cele projektu zakupiliśmy: komputery, skanery do pozytywów, negatywów i slajdów, aparat fotograficzny, kamerę cyfrową, dyktafony, mikrofony, statywy, serwer sieciowy, a także sprzęt służący do przechowywania danych, co pozwoliło stworzyć jedną z najbardziej nowoczesnych pracowni digitalizacyjnych w naszym regionie.

Pracownia działa dwutorowo, jednocześnie realizuje założenia projektu, poprzez digitalizację, archiwizację i opis obiektów przyniesionych przez Kresowian, jak również digitalizuje obiekty, które są już w posiadaniu Muzeum.


Od lipca b.r. wyszliśmy w teren, by dotrzeć z kamerą i mikrofonem do wszystkich,
którzy wyrażą chęć uczestnictwa w naszym projekcie. Przeprowadziliśmy już około 20 wywiadów m.in. z: Michałem Bystrzyckim, Henrykiem Tumaszem, Józefem Pawluczykiem, Zuzanną Wojciechowską, Marią Jabłonowską, Antonim Rudakiem, Haliną Herman, Alicją Sekułą, Łucją Jaczewską, Mirosławą Aleksandrowicz, Edwardem Kaliszem, Stanisławem Sienkiewiczem, Janem Rutkowskim, Ryszardem Czerniewskim, Alicją Tuńską oraz Aliną Popielawską. Jesteśmy zachwyceni życzliwością, z jaką spotkała się ta inicjatywa. Ludzie chętnie dzielą się z nami wspomnieniami i pamiątkami. Ideą Archiwum jest jak najwierniejsze przekazywanie relacji Kresowiaków, dlatego nie ingerujemy w treść wypowiedzi, przedstawiając je w formie subiektywnych relacji świadków. Przybierają one formę luźnych wypowiedzi, a także specjalistycznych wywiadów.

Kolekcja cyfrowa „Polacy z Kresów Wschodnich” jest dostępna w
siedzibie Muzeum, a już wkrótce będzie ją można również oglądać na naszej stronie internetowej. Podejmiemy również starania, by w przyszłości nagrania zgromadzone w Archiwum stały się pomocą w nauczaniu i weszły do programów wykorzystywanych w szkołach na wszystkich poziomach edukacji.

Pamiątki przekazywane do zbiorów Muzeum, są traktowane z najwyższą troską,
zgodnie z obowiązującymi zasadami i przepisami muzealnymi. Obiekty, które z przyczyn niezależnych od nas nie trafiają do naszych kolekcji zostają zarchiwizowane w formie elektronicznej i oddawane właścicielom. Nasza Wschodnia Kolekcja Elektroniczna liczy już 4591 zeskanowanych eksponatów.

Na chwilę, obecną odbyliśmy ponad 70 spotkań, a w projekcie wzięło udział około 50 osób, m.in. Michał Bystrzycki, Zenon Ciechanowicz, Krzysztof Gargas, Maria Jabłonowska, Łucja Jaczewska, Zbigniew Janczewski, Janusz Kołakowski, Tadeusz Kowalski, Małgorzata
Kozuń, Małgorzata Kutaj, Stanisław Micewicz, Józef Pawluczyk, Hanna Koziarek-Pepol, Milena Piskorska-Blum, Barbara Popielawska, Maria Prorok, Antoni Rudak, Alicja Sekuła, Stanisław Sienkiewicz, Teresa Stefanowicz, Henryk Tumasz, Janusz Biedrzycki, Kazimierz Bogucki, Helena Cynalewska, Kazimiera Lewenda, Mieczysław Pożarski, Jan Rutkowski, Alicja Tuńska, Mirosława Aleksandrowicz, Tadeusz Andronowski, Tadeusz Bronowski, Ryszard Czerniewski, Olgierd Tomczonek, Edward Kalisz, Andrzej Małyszko, Maria Obolewicz, Mieczysław Pożarski, Waldemar Zwierko oraz Zuzanna Wojciechowska. Do naszych zbiorów trafiły m.in.: zdjęcia, dokumenty, zeszyty i świadectwa szkolne, a także ręcznie utkane kapy i obrusy. Niektórzy przekazują nam spisane przez siebie wspomnienia, tak jak np. Zenon Ciechanowicz z Giżycka. Swoje wspomnienia przekazał nam również Antoni Rudak, pochodzący z Głębokiego na dzisiejszej Białorusi.

W kolejnych latach, zaplanowaliśmy wykorzystanie zebranych obiektów
historycznych, nagrań, kontaktów, do zorganizowania cyklu spotkań z polską kulturą, historią i tradycją Kresów Wschodnich. Uważamy, że najwłaściwszą formą byłyby tzw. „Żywe spotkania z historią”, na których sami Kresowiacy, mówiliby o sobie, o swoich wspomnieniach. Spotkania muzealne z „żywą historią” skupione będą wokół polskiej kultury, historii i tradycji Kresów Wschodnich. Nasze wykłady nie będą adresowane tylko do byłych mieszkańców Kresów, ale także dla młodego pokolenia, szczególnie młodzieży licealnej i studenckiej. Mamy nadzieję, że wychowana w zupełnie innej rzeczywistości, młodzież, zrozumie nostalgię za minionym czasem, za niepowtarzalną atmosferą dawnych Kresów. Przez pryzmat wspomnień Kresowian będziemy starać się również przybliżyć ślady bytności naszych rodaków ze Wschodu na Warmii i Mazurach, to co zrobili dla tego regionu i jak zapisali się w jego historii. Mamy nadzieję, że spotkania te będą niezapomnianą podróżą w czasie.

W końcowej fazie projektu zaplanowano wystawę dokumentującą życie repatriantów, jak również międzynarodową konferencję naukową, prezentującą wyniki badań
oraz sprawozdanie z „akcji terenowej” zbierania wspomnień i pamiątek: Polacy z Kresów Wschodnich na Warmii i Mazurach. Przenikanie się dziedzictwa kulturowego jako podstawa zrozumienia współczesności regionu.

Warmia i Mazury są regionem, gdzie po wydarzeniach II wojny światowej
przesiedlani byli mieszkańcy z Kresów Wschodnich. Do dzisiaj województwo jest zróżnicowane kulturowo. Przenikają się tu tradycje: polska, niemiecka, ukraińska, litewska i inne. Świadomość różnorodności kulturowej i jej przenikanie się jest niezbędne do zrozumienia współczesnego regionu, dlatego podjęliśmy wysiłki, by przybliżyć współczesnemu odbiorcy specyfikę naszego regionu.
Mamy nadzieję, że dzięki naszej akcji przybliżona zostanie historia polskich ziem Wschodnich i losy Polaków przesiedlonych w ramach akcji repatriacyjnej. Dzięki digitalizacji
i archiwizacji będą mogły służyć nie tylko nam, ale również następnym pokoleniom. Na dziś dzisiejszy, możemy pochwalić się sukcesem w realizacji projektu, który udowodnił jak wielkie jest zapotrzebowanie społeczne na tego typu zadania.

Kinga Jackowska


W 2009 roku
Muzeum Warmii i Mazur zakupiło 84 obrazy w ramach projektu
pt. „Zakup dzieł do kolekcji sztuki współczesnej Muzeum Warmii i Mazur”.
Projekt zrealizowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
W ramach zadania zakupiono kolekcję obrazów Edwarda Dwurnika
oraz obraz Bogdana Stefanów, „Przylot”,
a także obraz Renaty Zimnickiej-Prabuckkiej, „Więzienie”.

 

 

 

Kolekcja obrazów Edwarda Dwurnika:

Artysta urodził się w 1943 r. Jest absolwentem Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, dyplom w pracowni prof. Eugeniusza Eibischa w 1970 r. Zajmuje się malarstwem, rysunkiem, grafiką, projektuje plakaty do swoich wystaw, jest autorem kilkunastu rzeźb. Od początku swojej twórczości Edward Dwurnik pracuje tworząc cykle, dokumentując w ten niezwykły sposób rzeczywistość. Dotychczas namalował ich 26. Wybór obrazów z ośmiu najważniejszych, należy do zestawu kupionego ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Stanowi on reprezentatywną kolekcję twórczości artysty od 1973 po 2003 rok. Zestaw zdeponowany był od czerwca 2003 r. w Muzeum Warmii i Mazur. Od tego też czasu placówka sprawuje nad nim opiekę konserwatorską i zajmuje się jego promocją. Dotychczas był on pokazywany na dużych wystawach w Muzeum w Olsztynie, w Galerii „Zamek” w Reszlu, Muzeum im. Herdera w Morągu, Muzeum w Bytowie, Galerii w Zamku Książąt Pomorskich w Szczecinie.
Zakup obrazów Dwurnika stwarza Muzeum Warmii i Mazur niezwykłą okazję wzbogacenia swojego zbioru polskiego malarstwa współczesnego o tę istotną kolekcję. Będzie ona prezentowana w placówkach muzealnych regionu i Polski. Zainteresowanie tą kolekcją jest w kraju duże. Wystawy dorobku tego artysty stanowią bowiem niezwykłą lekcję historii i są bardzo dobrze odbierane przez wszystkie pokolenia miłośników sztuki. Opowiadają, często ironicznie, o życiu w Polsce w latach 70., zrywie „Solidarności”, stanie wojennym, absurdach i politycznych zawiłościach lat 90.

Bogdan Stefanów, Przylot, 2007, olej, płótno

Bogdan Stefanów (1940-2007) był absolwentem Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Gdańsku. Przyjechał do Olsztyna w 1967, by odpracować przyznane mu przez Wydział Kultury i Sztuki Urzędu Wojewódzkiego w Olsztynie stypendium i związał się z naszym miastem na zawsze. Początkowo etatowy pracownik Wojewódzkiego Domu Kultury, szybko dał się poznać jako świetny malarz i ceramik.
Muzeum od lat kolekcjonuje prace olsztyńskich artystów, zwłaszcza tych których dorobek twórczy wpisał się trwale w historię sztuki naszego miasta i regionu. Do nich należy Bogdan Stefanów, którego oryginalne malarstwo było jednym z ciekawszych zjawisk ostatnich dekad. Praca „Przylot” należy do ostatnich obrazów artysty i jest wspaniałym uzupełnieniem istniejącej w Muzeum kolekcji jego malarstwa.

Renata Zimnicka-Prabucka, Więzienie, 2005, akryl, płótno,100x140 cm

Do tradycji należy gromadzenie dzieł, które zdobyły Grand Prix na Olsztyńskim Biennale „O Medal Prezydenta”. W V edycji Biennale wyróżnienie to otrzymał obraz Renaty Zimnickiej-Prabuckiej „Więzienie”. Artystka (ur. 1972) jest absolwentką Wydziału Artystycznego Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Olsztynie. Dyplom zdobyła w pracowni malarskiej prof. Janusza Kaczmarkiego, od 2001 roku prowadzi zajęcia z malarstwa w Katedrze Sztuk Pięknych Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego. Nagradzając obraz jury podkreśliło (...)” wysokie walory artystyczne, śmiałą kompozycję, w której artystka brawurowo rozegrała kontrasty mrocznych płaszczyzn poprzerywanych kilkoma mocnymi akcentami intensywnego koloru (...)”. Zakup tej pracy uzupełni kolekcję malarstwa olsztyńskich artystów i wzbogaci swoistą dokumentację Biennale w zbiorach Muzeum

   

W 2009 roku
Muzeum Warmii i Mazur realizuje ze środków
Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego
oraz
Samorządu Województwa Warmińsko – Mazurskiego
następujące zadania:
1. Zakup dzieł do kolekcji sztuki współczesnej Muzeum Warmii i Mazur,
2. Kolekcja cyfrowa Polacy z Kresów Wschodnich na Warmii i Mazurach…,
3. Zakup wyposażenia pracowni konserwatorskiej w Muzeum Warmii i Mazur,
4. Dokumentacja projektowa wymiany instalacji w obiektach muzealnych,
5. Usłyszeć, zobaczyć, dotknąć historii Mikołaja Kopernika.

 
 

 

W 2008 roku
ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego
zrealizowano następujące zadania:

           
   

Zakup nowoczesnego wyposażenia do Galerii „Zamek”
w Reszlu.

   

Projekt zrealizowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego

           
   

Konserwacja elementów stałego wyposażenia kaplicy zamkowej  p.w. św. Katarzyny Aleksandryjskiej na zamku biskupów warmińskich w Lidzbarku Warmińskim

- Konserwacja dwóch bliźniaczych ołtarzy z kaplicy zamkowej
 
Czas trwania prac: 2008 rok
Wykonawcy prac konserwatorskich:
RENOVACJA, Agnieszka i Hubert Ramotowscy, Lidzbark Warmiński
Konsultacja konserwatorska:
Anna Szymańska, konserwator dzieł sztuki, pracownia konserwatorska Muzeum Warmii i Mazur
Opieka merytoryczna:
kustosz Iwona Beata Kluk, Muzeum Warmii i Mazur


Ołtarz św. Jerzego
– prawy ołtarz boczny
Kompleksowa konserwacja ołtarza, obrazu z przedstawieniem Św. Jerzy przed namiestnikiem rzymskim oraz antepedium. Przeprowadzone prace badawcze ujawniły pierwotną kolorystykę tła oraz elementów dekoracji. Celem prac konserwatorskich było maksymalne odtworzenie pierwotnego wyglądu ołtarza. Przywrócono jego oryginalny koloryt, po konserwacji wrócił do ołtarza obraz św. Jerzego – jedyny ocalały z XVIII. wyposażenia kaplicy. Dopełnieniem prac była konserwacja antepedium. W efekcie uzyskano dwie tkaniny – wierzchnia powstała z czepków haftowanych złotą nicią prawdopodobnie w okresie międzywojennym, spodnia pochodzi z końca XVII wieku. Z uwagi na rozdwojenie antepedium tkaninę z okresu międzywojennego umieszczono w ołtarzu św. Jerzego, natomiast starsza, być może jeszcze z poprzedniego wystroju kaplicy, jest eksponowana w bliźniaczym ołtarzu Ukrzyżowania.


Ołtarz Ukrzyżowania
– lewy ołtarz boczny
Z powodów konserwatorskich i merytorycznych zdecydowano o przebadaniu i konserwacji ołtarza analogicznego do ołtarza św. Jerzego. W efekcie szeroko zakrojonych prac przeprowadzono pełną konserwację ołtarza. W celu dopełnienia ekspozycji wykonano w ramach projektu konserwację zachowawczą obrazu nawiązującego tematyką do zaginionego.

oprac. Iwona Beata Kluk ©, 

fot. Grzegorz Kumorowicz (2009)

   

 

Projekt zrealizowano
ze środków
Ministra Kultury
i Dziedzictwa Narodowego
oraz
Samorządu Województwa Warmińsko-Mazurskiego

           
   

Zakup nowoczesnego wyposażenia do prowadzenia działalności edukacyjnej w Muzeum Warmii i Mazur.

   

Projekt zrealizowano
ze środków Ministra Kultury
i Dziedzictwa Narodowego

           
    W 2008 roku ze środków Narodowego Centrum Kultury w ramach Programu Operacyjnego Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego „Rozwój inicjatyw lokalnych” zrealizowano zadanie pt. Pamiątka po Mikołaju Koperniku na krużganku olsztyńskiego zamku – badania i dokumentacja tablicy astronomicznej.    

Projekt zrealizowano
ze środków
Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego

 

 

Wręczenie dyplomów
„Mecenas Muzeum Warmii i Mazur 2008”

Doroczna nagroda przyznawana i wręczana przez Dyrektora Muzeum mecenasom
czyli tym, którzy wsparli finansowo działalność naszej instytucji.

 

 

Muzeum Warmii i Mazur zakończyło realizację zadania pn. Zakup nowoczesnego wyposażenia do Galerii Zamek w Reszlu. Galeria została wyposażona w szynowy system podwieszeń obrazów oraz system oświetlenia. Oprócz eleganckiej i estetycznej prezentacji system daje możliwość szybkiej zmiany ekspozycji, dostosowywanie jej do rozmiarów prezentowanych obiektów, a także rozmieszczania obiektów na różnych wysokościach i odległościach względem siebie. W wyniku realizacji projektu Galeria „Zamek” zyskała nowy wizerunek, wizerunek rzeczywistego centrum sztuki, który koncentruje różne rodzaje aktywności artystycznej, umożliwia twórczą pracę artystom i proponuje odbiorcom uczestnictwo w kulturze w atrakcyjnej formie.
 

   

Zadanie zrealizowano ze środków Ministra Kultury
i Dziedzictwa Narodowego
w ramach Programu Operacyjnego Rozwój infrastruktury kultury
i szkolnictwa artystycznego

 

 

Zakończono konserwację dwóch starych druków Biblioteki Muzeum Warmii i Mazur. Zabezpieczeniu konserwatorskiemu poddano: klocek zawierający druki braniewskie: Emmanuela Alvariusa, De institutiones gramtica, Piotra Canisiusa i Theologii Catechismus oraz Colloquia Scholastica oraz: Ustawy Kościelne Królestwa Pruskiego krótko zebrane i wydrukowane w Królewcu roku 1731.W czasie prac książki całkowicie rozszyto, oczyszczono z zabrudzeń fizycznych i chemicznych, uzupełniono ubytki papieru, wzmocniono strukturalnie karty, ponownie oprawiono konserwując i uzupełniając niedostatki okładzin. Całość prac i zastosowanych technik opisano w dokumentacji konserwatorskiej.
Interwencja konserwatorska dla opisanych druków była niezbędna. Jednak dzięki przeprowadzeniu projektu zachowano dla przyszłych pokoleń i nauki dwie książki pokazujące całe bogactwo kultury umysłowej naszego regionu. Zachowano druk jezuicki świadczący o katolickich korzeniach Warmii i książkę ewangelicką wydrukowaną w stolicy Prus Książęcych Królewcu.

Prace konserwatorskie zostały zrealizowane w ramach zadania. Konserwacja starych druków ze zbiorów Biblioteki Warmii i Mazur.

   

Zadanie zrealizowano w ramach Programu Operacyjnego
Rozwój Inicjatyw Lokalnych ogłoszonego przez Ministra Kultury
i Dziedzictwa Narodowego.

 


 

Muzeum Warmii i Mazur w Olsztynie zakończyło realizację zadania pn. Remont kapitalny dachu z rewaloryzacją pokrycia dachu wieży w neogotyckim kościele poewangelickim w Barczewie.

Przeprowadzono prace remontowe zabezpieczające zabytek przed wpływem warunków atmosferycznych i przed dalszą destrukcją obiektu, uszczelniono pokrycie dachu oraz przywrócono właściwy stan techniczny. Planowane cele projektu zrealizowano w całości.

   

Projekt zrealizowano ze środków
Ministra Kultury
i Dziedzictwa Narodowego
w ramach Programu Operacyjnego Dziedzictwo Kulturowe.

 
 

 

W roku 2006 zakończono trzyletnie prace nad konserwacją zachowawczo-zapobiegawczą zbioru starych druków Biblioteki Muzeum Warmii i Mazur.
Pracami zatrzymującymi proces niszczenia najcenniejszego fragmentu muzealnej biblioteki objęto blisko 2200 tytułów druków wydanych przed 1801 rokiem, zawartych w blisko 1500 woluminach. Dzięki realizacji programu zbiór starych druków Muzeum Warmii i Mazur stał się pierwszą kolekcją całkowicie zabezpieczoną przed szkodliwym wpływem drobnoustrojów i czynników zewnętrznych.

   

 

Ostatni etap prac - konserwacja 1157 tomów - sfinansowana została w ramach zadania:
Konserwacja zachowawcza starodruków znajdujących się w zbiorach biblioteki Muzeum Warmii i Mazur w Olsztynie

 Zadanie zrealizowano ze środków
Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego
w ramach programu operacyjnego
Dziedzictwo Kulturowe